Cytryn, nie cytryna!

Cytryn jest przeźroczystą odmianą kwarcu o żółtym lub pomarańczowym zabarwieniu spowodowanym obecnością żelaza. Jest minerałem znanym na całym świecie, często używany w jubilerstwie.
     Tworzy prawidłowo wykształcone kryształy, najczęściej w formie szczotek krystalicznych oraz skupienia zbite i ziarniste. Jest składnikiem pegmatytów i utworów hydrotermalnych. Spotykamy go też wśród melafirów i jako otoczaki w aluwiach rzecznych.
     Najwyżej cenione są Cytryny Madeira o ciemnopomarańczowej barwie. Najczystrze i największe kryształy pochodzą z Campo Belo, Sete Lagoas, Minas Gerais w Brazylii. Oprócz wyżej wymienionych miejsc cytryn o wartości jubilerskiej występuje w Rosji na Uralu oraz na Madagaskarze. Gorszej jakości okazów dostarczają: Kazachstan, Wielka Brytania, Francja, Włochy i Hiszpania. W Polsce występuje w okolicach Jeleniej Góry i Nowej Rudy w Sudetach.
     Jeśli chodzi o magiczne właściwości tego kryształu, odpowiada on za pewność siebie i kształtuje osobowość. Pomaga radzić sobie ze stresem i działa kojąco na nerwy, bo to kamień sukcesu. Pomocny jest też przy walce z chorobami skóry oraz zaburzeniami trawienia (ciemniejsza odmiana). Odpowiada za znak zodiaku Wodnik, chociaż inne źródła podają go czasem za patrona Panny lub Bliźniąt.
     Cechy fizyczne cytrynu to duża twardość - 7 w skali Mohsa i przełam muszlowy. Charakteryzuje się szklistym połyskiem, który na przełamie zmienia się w połysk tłusty. Minerał posiada łupliwość ledwo dostrzegalną. Tworzy kryształy w układzie trygonalnym. Większość spotykanych na rynku cytrynów to niestety podgrzane ametysty..

Niżej zamieszczam zdjęcie 2 sztucznych cytrynów (z ametystu) z mojej kolekcji.

Ametyst - kamień harmonii

     Ametyst jest przeźroczystą odmianą kwarcu o fioletowej barwie, którą zawdzięcza domieszkom żelaza. Jest bardzo popularnym minerałem i każda osoba zainteresowana kamieniami, zapewne go zna.
      Ametysty występują w złożach hydrotermalnych , tworząc wypełnienia żył lub geod. Spotykany jest również  w okruchowych złożach aluwialnych. Jedne z największych geod zawierających ametysty pochodzą z Brazylii, ale znajdziemy je również w Sri Lance, Indiach, Urugwaju, na Madagaskarze, w USA, Niemczech, Australii, Nambii i Zambii. W Polsce największe złoża występują w okolicach Lwówka Śląskiego, Kamiennej Góry i Krzeszowic oraz w Mineralogicznej Stolicy Polski - Szklarskiej Porębie.

     Jeśli chodzi o magiczne właściwości to minerał ten przynosi spokój i relaks, a według Starożytnych Greków chroni przed upiciem się. Jest przypisany Czakrze Trzeciego Oka odpowiedzialnej za zdrowie oczu. W przeszłości z ametystu robiło się paciorki różańca, wierząc, że pomaga on skupić się na modlitwie. Minerał jest również przedstawicielem znaku zodiaku - Ryb. Są spore rozbieżności co do przypisywania kamieni do poszczególnych znaków, ale ta wersja jest najpopularniejsza.

     Cechy fizyczne tego ametystu to duża twardość - 7 w skali Mohsa i przełam muszlowy. Posiada łupliwość niewyraźną, co utrudnia jego obróbkę, ale piękny połysk szklisty to rekompensuje. Kryształy tworzą się w układzie trygonalnym. Niektóre okazy podgrzewa się, by uzyskać barwę cytrynu, który jest cenniejszy (należy dodać, że większość będących na rynku cytrynów to właśnie podgrzane ametysty) lub by ściemnić jego fiolet (oczywiście też dla zysku). Do imitacji ametystu używa się natomiast szkła i syntetycznego korundu. Kryształ, który częściowo jest ametystem, a częściowo cytrynem nazywamy ametrynem.
     Materiał, zwykle złej jakości poleruje się w bębnie szlifierskim na paciorki, a lepszej jakości okazy szlifuje się. Najczęściej stosowany jest szlif mieszany lub schodkowy. Minerał zawiera często wyraziste inkluzje.

Poniżej zamieszczam zdjęcia kilku moich okazów:

Szczotka ametystu kupiłam ją na giełdzie minerałów

Szlifowany ametyst z magazynu "Energia Kamieni"

Ametysty z zestawu "Kopalnia Minerałów"

Ametyst ze skałą macierzystą, mam go od cioci

Podziękowania!

Bardzo dziękuję za 1000 odwiedzin! Postów jest mało, no ale wiecie, jest szkoła . . Smuci mnie jedynie brak komentarzy i plusów z Google+.. Obiecuję więcej pisać, do kilku postów muszę dorobić zdjęcia wtedy je opublikuję :)

Znaleziska starej komody

Ostatnio gdy fotografowałam moje minerały, zauważyłam stare pudełko z zielonego plastiku, w którym były takie oto cudeńka:

Skamieliny z kopalni piasku i żwiru

Ostatnio znalazłam dużo krzemienia czekoladowego w kopalni piasku i żwiru w Sołtykowie, koło Radomia. Pojechałam tam rowerem z moim tatą, nadźwigałam się kilka kg kamieni. Krzemienie były wewnątrz wapieni, co pomogło mi je rozpoznać. Większość z nich odpoczywała na wielkiej stercie kamieni przy drodze, mam z tam tąd też kilka ciekawych skamieniałości. Wśród tego gruzu znalazłam bardzo ciekawą skamielinę. Całkiem nieźle się zachowała :D (patrz zdjęcie 1).. Jeśli pojadę tam kolejny raz, postaram się zrobić zdjęcia kopalni.

Poniżej zamieszczam zdjęcia kamieni:

Skamieniała muszla

Wapienna skała (druga strona ukazana jest na 5 zdjęciu)

Wapień z krzemieniem czekoladowym w środku, widać go z drugiej strony, natomiast z tej ukazały się pozostałości po muszelkach lub skorupach ślimaków

Wapień z dendrytami manganowymi

Wapienna skała z dendrytami manganowymi (druga strona ukazana jest na 2 zdjęciu)

Krzemień czekoladowy otoczony wapienną skałą z dendrytami manganowymi

Róża pustyni - Kwiat wśród minerałów

Róża Pustyni jak wskazuje nazwa występuje na pustyniach. Nie jest to jednak kwiat, a szczególna forma krystalizacji róży gipsowej. Kryształy w tak niecodziennym minerale ułożyły się na kształt pięknej róży. Najpiękniejsze okazy pochodzą z Sahary, która wbrew pozorom jest pustynią kamienistą. Ja w swojej kolekcji posiadam zaledwie dwie, pojedynczy minerał jest większy od zaciśniętej pięści. Porównując tą wielkość z innymi minerałami myślisz - całkiem duża, ale róże pustyni dorastają nawet do kilku metrów. Kryształy są jednak bardzo delikatne, ponieważ gips jest sklasyfikowany jako drugi w skali Mohsa. Barwa kamienia zależy od miejsca wydobycia i ilości zawartego w nim kwarcowego piasku. Poniżej zamieszczam zdjęcia moich róż pustyni, ale uprzedzam, że są one różnego pochodzenia.